شمارهٔ ۵۱۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
این که هستی خوانده ای، از نیستی هم کمتر است
سایه ای باشد وجود ما ز دیوار عدم
نوبهار باغ هستی یک دو روزی بیش نیست
رو نمی آرد خزان هرگز به گلزار عدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مفهوم وجود و عدم می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هستی انسان کمتر از عدم است و وجود ما تنها سایه‌ای از نبود است. همچنین اشاره می‌کند که زندگی و زیبایی‌ها مانند گل‌های بهاری زودگذرند و به زودی از بین می‌روند. در نهایت، خزان هرگز نمی‌تواند به باغ عدم راه یابد، به این معنا که وجود و حیات، هرچند کوتاه‌مدت باشد، قابل توجه و زیباست.