شمارهٔ ۵۲۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مویی شده ام، به که به موی تو بسازم
تا مویه کنان با غم روی تو بسازم
من بلبل مستم، تو هراسان گل سرکش
باید ز ره صبر، به بوی تو بسازم
داغت ز سراپای تنم دود برآورد
می خواست که با آتش خوی تو بسازم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از احساسات عمیق خود نسبت به محبوبش صحبت می‌کند. او می‌گوید که به قدری به عشق محبوبش وابسته است که خود را به حالتی شبیه به موی او درآورده تا بتواند با غم و شادی‌های او زندگی کند. او خود را بلبل مستی می‌داند که در مقابل گل سرکش و هراسان محبوبش قرار دارد و باید با صبوری به بوی او عادت کند. همچنین اشاره می‌کند که داغ عشق محبوبش به شدت او را می‌سوزاند و می‌خواهد این آتش را در وجود خود تجربه کند.