شمارهٔ ۶۶۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
از کوه چون بزرگان، فیضی نمی تراود
صحرا عبث به پیشش، دامان خود گشاده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به این معناست که اگر از کوه که نماد بزرگان و منابع بزرگ است، فایده‌ای به دست نمی‌آید، پس دشت (صحرا) که بی‌فایده است، خود را در اختیار آن قرار نمی‌دهد. به عبارتی دیگر، اگر از منابع مهم و معتبر بهره‌ای نیست، در نتیجه تلاش برای کسب فایده از منابع کم‌اهمیت نیز بی‌ثمر است.