نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹۹ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

دلا در زیر بار آرزو بسیار می مانی

بیفکن بار خود را، ورنه از رفتار می مانی

نشد یک گل به شاخ بیکسی دمسازت ای بلبل

به امید که در غمخانه گلزار می مانی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بلبل اشاره می‌کند که در آرزوهایش گرفتار شده و به او می‌گوید اگر بار سنگین آرزوها را کنار نگذارد، در رفتار و احساساتش گرفتار خواهد ماند. همچنین نکته‌ای را بیان می‌کند که هیچ گل بخصوصی نمی‌تواند او را تسکین دهد و در نتیجه او همچنان به امید گلزار و فضای دل‌انگیز آن در غم و اندوه می‌ماند.