شمارهٔ ۷۰۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای که داری گله از دست فراموشی یار
ادب آن است که در خاطر او جا نکنی
صدف از خانه او قطره آبی نچشید
تکیه بر همت کم کاسه دریا نکنی
ای قدح، قلقل بسیار، کم از عربده نیست
بهتر آن است که سر در سر مینا نکنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به فردی اشاره می‌شود که از فراموشی یار خود گله دارد. شاعر می‌گوید که ادب این است که در خاطر یار جا نکند، مانند اینکه صدفی از دریا قطره‌ای نچشد. همچنین به او توصیه می‌کند که بر اساس توان کم خود بر دریا تکیه نکند و بهتر است که در جایی که سر و صدا و عربده است، خود را مشغول نکند. به طور کلی، شاعر به احتیاط و حفظ حرمت در روابط عاطفی اشاره می‌کند.