شمارهٔ ۱۵۰ طغرل احراری
طغرل احراری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صبح صادق از طلوع معنی‌ام آگاه بود
بر مبارکباد طبعم مهر جای ماه بود
نظم شیرینم اگر کلک عطارد می‌نوشت
دست ناهید از ترنم یک قلم کوتاه بود
مریم فکرم مسیح از عین معنی زاده است
نقد اشعارم نخستین مشتری دلخواه بود
کار صد بهرام خواهم کرد با تیغ زبان
زان که از حل نکات من زحل در آه بود
از کلام خویشتن در اوج معنی طغرلم
این همه صافی به اصل گوهرم همراه بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و عمق معانی آثارش اشاره می‌کند. او صبح صادق را نمادی از آگاهی و روشنی می‌داند و از هنر خود به عنوان یک شاعر با نازکی و ظرافت یاد می‌کند. او به تأثیر افکار عمیقش بر شعرهایش و شگفتی‌های آن اشاره کرده و از قدرت کلامش به عنوان تیغی برای بیان معانی دشوار سخن می‌گوید. در نهایت، او به اصالت و خلوص هنر خود و تأثیر درخشان آن بر مخاطبش اشاره می‌کند.