شمارهٔ ۳۶ - ناوک غمزه ترکی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر درباره حوری زیبایی سخن می‌گوید که با نگاه خود دل او را می‌کشد و او را به شدت مجروح می‌کند. او می‌گوید که این حوری با ابرویی تیزتر از تیغ، قلبش را زخم می‌زند و خونش را آلوده می‌کند. شاعر از دلاوری و شجاعت این حوری می‌گوید که در میدان جنگ هیچ‌گاه از دشمنش عقب‌نشینی نمی‌کند و همیشه نشان از خون عاشقانی دارد که به عشق او رنج کشیده‌اند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق به این حوری خطرناک است و باید از آن دوری کرد.