نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ - نخل غفلت ترکی شیرازی

ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای که مستی ز بادهٔ دولت

تا نمیری کجا شوی هشیار

سفری پیش داری ای غافل!

راه دور است توشه ای بردار

چشم از این قصر زر نگار بپوش

دست از این رخش راهوار بدار

نخل غفلت ز بیخ و بن برکن

تخم خیری برای خویش به کار

دل بیچاره ای بدست آور

تا که گردی ز عمر برخوردار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به فرد مستی که غرق در لذت‌های دنیوی است، هشدار می‌دهد که تا زمانی که به خود نیاید و از خواب غفلت بیدار نشود، نمی‌تواند هشیار شود. او از او می‌خواهد که برای سفر معنوی خود آمادگی کند و نکات اساسی را در زندگی در نظر بگیرد. چشم‌پوشی از زیبایی‌های زودگذر و دوری از غفلت، او را به فکر کشتن بذرهای خوب در زندگی و دستیابی به دل و زندگی معنادار تشویق می‌کند. در نهایت، هدف او کسب تجربیات ارزشمند در طول عمر است.