شمارهٔ ۳۵ - چراغ خویش ترکی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فردی اشاره دارد که چراغی خاموش در دست دارد و به او می‌گوید که عقلش به جهل نزدیک است. شاعر او را دعوت می‌کند که روغن در چراغ خود بریزد تا تاریکی را برطرف کند و به روشنی دست یابد. به نوعی، این شعر به اهمیت آگاهی و تلاش برای روشنایی در زندگی اشاره دارد.