شمارهٔ ۴۷ - ایام شاعری ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
منت خدای را که در ایام شاعری
مدح کسی نگفته و نگرفته ام صله
نه زیر منت کسم و، نه مرا بود
از هیچ کس شکایت و از هیچ کس گله
لب را به هجو کس، نگشودم به هیچ گاه
با آنکه می شدم زکسان، تنگ حوصله
مومن مخوانش آنکه کند هجو مسلمی
کافر به مسلمی، نکند این معامله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از خداوند سپاسگزاری میکند که در زمان شاعریاش هرگز کسی را مدح نکرده و از کسی هم پاداشی نگرفته است. او همچنان هیچ شکایت و گلهای از هیچکس ندارد و هرگز به کسی هجو نگفته، حتی در شرایط سخت. او میگوید که مؤمن آن کسی نیست که به مسلمان هجو بگوید، چرا که کافران هم به مسلمانان اینگونه ظلم نمیکنند.