نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ - عمر هزار ساله ترکی شیرازی

ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گیرم هزار سال، کنی عمر و زندگی

ور فی المثل شوی ملک غرب تا به شرق

غره به خود مشو، که به یک چشم هم زدن

عمر هزار سالهٔ تو بگذرد چو برق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر کسی هزار سال عمر کند و در کامیابی مانند پادشاهی باشد، نباید فریب خورد و خود را بزرگ و جاودان بداند. زیرا عمر او به سرعت و در یک لحظه مانند برق سپری می‌شود.