نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ - شراب جهل ترکی شیرازی

ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

از مسلمانی مرا آید عجب

کز شراب جهل خود گردیده مست

حق و باطل، بندگی و معصیت

پیش رو یکسان نماید هر چه هست

کور کورانه همی پوید به راه

می نپندارد که اندر ره چه است

عاقبت روزی به چاه افتد ز راه

بر سر ره بی گمان، صاحب ره است

من یقین دارم که پیش کافران

کافری از این مسلمانی به است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر با تعجب به حال مسلمانانی می‌نگرد که از شراب جهل مست شده‌اند. آن‌ها حق و باطل را یکسان می‌بینند و در تاریکی نادانی به مسیر خود ادامه می‌دهند، بی‌آنکه بدانند چه خطراتی در پیش است. در نهایت، احتمال سقوط و گمراهی آن‌ها وجود دارد. شاعر معتقد است که در مقایسه با این نوع مسلمانان، کافران در واقع بهتر از آنان هستند.