شمارهٔ ۹ - دل بی قرار ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شیرین عذار یار من، آن سرو خوش خرام
دیشب کناره کرد به خشم از کنار من
غافل نبودم ار چه من از عشوه بازیش
آخر نمود عشوهٔ سختی به کار من
تنها همین نه از برم آن بی وفا برفت
همراه او برفت دل بی قرار من
دل نا امید از من و من نا امید از او
ای وای بر منو دل امیدوار من!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از درد و رنج ناشی از جدایی از محبوبش صحبت می‌کند. محبوب او که به زیبایی مانند سرو است، به خاطر خشم از او کنار رفته و زخم عشوه‌هایش بر دل شاعر سنگینی می‌کند. دل شاعر نیز در این جدایی ناامید شده و به همراه محبوبش، دل او نیز رفته است. شاعر از وضعیت ناامیدی خود و دلبستگی‌اش به محبوبش ابراز تأسف می‌کند.