نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ - زلف سیه فام ترکی شیرازی

ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سختم آید زتو ای زلف سیه فام!

کاشفته و ژولیده چرا همچو من استی؟

از بسکه لطیف استی و، خوشبو و، سیاهی

مانا که یکی نافهٔ مشک ختن استی

ای زلف گرت با دل من بستگی نیست

از چیست که پیوسته شکن در شکن استی؟

گه درهمی و برهم و ژولیده و گاهی

تابیده و پیچیده چو مشکین رسن استی

داری به بلال حبشی سخت شباهت

با او تو پسرخاله و یا هم وطن استی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف زلف سیاه و لطیف محبوبش می‌پردازد. او از زیبایی و عطر زلف صحبت می‌کند و به تشابه آن با نافه مشک اشاره می‌کند. همچنین شاعر به رابطه‌اش با این زلف اشاره دارد و از آن‌جا که زلف گاهی درهم و گاهی پیچیده و مرتب است، احساس درگیری و عشق خود را بیان می‌کند. در نهایت، او زلف را با بلال حبشی مقایسه می‌کند و به نوعی نزدیکی و ارتباط اشاره می‌کند.