شمارهٔ ۶۹ فرخی یزدی
فرخی یزدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
ای دودهٔ طهمورث، دل یکدله باید کرد
یک سلسله دیوان را در سلسله باید کرد
تا این سر سودایی، از شور نیفتاده
در راه طلب پا را، پُر آبله باید کرد
بدبختیِ ما تنها از خارجه چون نَبْوَد
هر شِکوِه که ما داریم از داخله باید کرد
با جامهٔ مُستَحفِظ در قافله دزدانند
این راهزنان را طرد، از قافله باید کرد
اهریمنِ استبداد، آزادیِ ما را کشت
نه صبر و سکون جایز، نه حوصله باید کرد
مابینِ بشر شد سد، چون مسئلهٔ سرحد
زین بعد ممالک را، بی‌فاصله باید کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان مشکلات و چالش‌های اجتماعی و سیاسی می‌پردازد. او از ضرورت ایجاد اتحاد و یکپارچگی در جامعه سخن می‌گوید و نیاز به جلوگیری از انحرافات فردی و جمعی را مطرح می‌کند. همچنین، به نقد استبداد و سلب آزادی‌ها اشاره می‌کند و تأکید دارد که برای رسیدن به هدف‌ها و اصلاحات، باید به طور فعال تلاش کرد و از ناامیدی پرهیز کرد. به طور کلی، شعر دعوت به همدلی و اقدام در راستای آزادی و بهبود وضعیت جامعه است.