شمارهٔ ۱۳۸ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و دردهای درونش صحبت می‌کند که هیچ‌گاه آرامش نیافته و مشکلات و عقده‌هایش حل نشده‌اند. او همچنین اشاره می‌کند که دامن پاکیش هیچ‌گاه از اشک‌هایش که به خاطر غصه‌ها و دردهاست، آلوده نشده است.