شمارهٔ ۲۲۱ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که اگر فکری نادرست و بیمارگونه وجود داشته باشد، هرگز نمی‌تواند به درستی و سلامت تبدیل شود. همچنین، فردی که به حکم دیگران عمل می‌کند و تنها به خود می‌پردازد، نمی‌تواند خدمتگزار واقعی باشد، چه با فریاد زدن و چه با کمک کردن. در واقع، درون فردی که خودپرست است، تغییر واقعی رخ نخواهد داد.