شمارهٔ ۲۶۵ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده بیان می‌کند که تنها او نیست که از درد و غم دل رنج می‌برد؛ بلکه همه انسان‌ها به نوعی دچار درد دل خود هستند. حتی کسی که به نظر شاد می‌آید، خود از درد و غم دل بی‌درمانش آگاه است.