شمارهٔ ۲۸۰ فرخی یزدی
فرخی یزدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از روز ازل عاشقی آموخت دلم
از عشق چو شمع شعله افروخت دلم
تا خاک مرا دهد بباد آتش عشق
از دیده نریخت آب تا سوخت دلم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه است. گویا دل شاعر از ابتدا عاشقی را یاد گرفته و مانند شمع در آتش عشق می‌سوزد. او آرزو دارد که عشقش قدرتی مانند آتش داشته باشد و حتی اگر چشمش اشک بریزد، باز هم از سوختن دلش نمی‌کاهد. در واقع، شاعر نشان می‌دهد که عشق، رنج و زیبایی را همراه دارد.