شمارهٔ ۲۸۶ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به آزادی و استقلال خود مانند درخت سرو اشاره می‌کند و خود را به عنوان کسی که از ریشه‌هایش جدا شده، معرفی می‌کند. او سوال می‌کند اگر راستگویی خطایی ندارد، پس چرا خودش را فقیر و تهی دست احساس می‌کند. به طور کلی، این شعر به تعارض بین آزادی و احساس کمبود در زندگی می‌پردازد.