شمارهٔ ۳ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات و اندوه عمیق انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در لحظات غم، شادی و خوشی‌های جهان نمی‌توانند دردی را که دل تنگی ایجاد می‌کند، تسکین دهند. در واقع، غم به قدری قوی است که هیچ چیز جز آن نمی‌تواند هم‌آهنگی را به وجد آورد.