شمارهٔ ۳۰۵ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تأملی عمیق درباره‌ی شکست‌ها و آسیب‌هایی اشاره دارد که به دلیل کژراهگی‌ها و کینه‌توزی‌ها به ملت و تاریخ ایران وارد شده است. شاعر از زدن مشت به راستگو و اشاره به ضربه‌هایی به شخصیت‌های بزرگ تاریخ مانند جمشید و زرتشت سخن می‌گوید، و به نوعی از ضررهای ناشی از نادرستی‌ها و آسیب‌هایی که به ارزش‌ها و آبروهای ملی وارد شده است، ابراز نگرانی می‌کند.