شمارهٔ ۳۰۰ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان سختی‌ها و دردهای زندگی می‌پردازد و می‌گوید که از لحظه زاده شدن خود با غم و رنج دست و پنجّه نرم کرده‌اند. او همچنین به احساس آزادی اشاره می‌کند، اما می‌گوید این آزادی شبیه به حال ماهی است که در دام‌های جهان اسیر است، به نوعی آزاد اما در محدودیت.