نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰۷ فرخی یزدی

فرخی یزدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن روز که چون سبزه سر از خاک زدیم

چون لاله ز داغ آه غمناک زدیم

گشتیم چو غنچه بسکه از غم دلتنگ

چون گل به چمن جامه جان چاک زدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به احساسات عمیق خود از غم و دلتنگی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که با زنده شدن و سر از خاک بر آوردن، همچون سبزه و لاله از درد و ناراحتی رنج می‌برد. همچنین، او به دگرگونی و آسیب‌هایی که در اثر غم متحمل شده، تشبیه می‌کند و از شکستن قفس جانش در میان چمن گل‌ها سخن می‌گوید. به طور کلی، این شعر بازتابی از غم و دلتنگی عمیق انسان است.