شمارهٔ ۳۶۷ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به افرادی اشاره دارد که به جای سرگرمی و بازی با مقدرات ایران، ای کاش وقت خود را صرف پرورش و ساختن انسان‌ها کنند. به نوعی، شاعر خواهان توجه بیشتر به مسائل مهم و ارزشمند انسانی است.