شمارهٔ ۳۶۵ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اختلاس و فساد مالی اشاره دارد. شاعر به فردی که اموال عمومی را به نفع خود برداشت کرده، انتقاد می‌کند و او را شبیه یک تاجر ورشکسته می‌داند که بازارش کساد شده است. در اینجا، اشاره به اینکه قبلاً در موقعیت قدرت و ثروت بوده و حالا با وضعیتی بد مواجه شده، به چشم می‌خورد.