شمارهٔ ۵۳ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چند بیت به نکوهش جهل و نادانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در پی کسب دانش و معرفت، به جهل و نادانی دچار شده‌ایم و مانند کودکی که به‌خاطر چیزهای ناچیز، چیزهای ارزشمند را از دست می‌دهد، ما نیز به خاطر نادانی، ارزش‌های واقعی را از دست داده‌ایم.