شمارهٔ ۲۱ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به توصیف قدرت و ویژگی‌های خاص شاهان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که زمانه و دنیا (فلک) از نظر ویژگی‌ها و قدرت، نمی‌توانند همتای شاه باشند. همچنین، اگرچه پای شاه باعث دستاویز شدن دیگران شده، اما خود او از این پای بلند بهره‌ای نمی‌گیرد و در واقع، از آن قدرت و ویژگی خود به خوبی استفاده نمی‌کند. در کل، شعر به نوعی ناچاری و عدم توازن قدرت در روابط اشاره دارد.