شمارهٔ ۲۶ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عظمت و قدرتمندی یک شخصیت اشاره دارد که در میان ستارگان و نیروهای طبیعی قرار دارد. شاعر از طغیانی که به واسطه تیغ و قلم این شخصیت به وجود می‌آید، سخن می‌گوید و می‌گوید که تمام عالم در مقابل او تنها خاکی جزئی است و همه چیز فدای قدم‌های اوست. این تصویر نشان‌دهنده‌ی مقام بلند و برتری فردی در برابر جهان است.