شمارهٔ ۴۱ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از غم و دوری معشوق سخن می‌گوید. او شب‌ها با امید به روز شادی می‌گذرانید، اما محرومیت و جدایی از معشوق، باعث شده که غم و اندوهی در دلش انباشته شود. احساس می‌کند که سال‌هاست به خاطر این جدایی در رنج و اندوه به سر می‌برد.