شمارهٔ ۴۶ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که مگر دل نه چو دلدار آید
تا در غم و شادیی مرا یاد آمد
اکنون چو برون نهاد از دایره پای
بگذارم تا سرش به دیوار آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به رابطه‌اش با دل اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش باید مانند دلدارش باشد، در خوشی و ناخوشی به یاد او بیفتد. اکنون که از دایره عشق خارج شده، تصمیم دارد او را رها کند تا سرش به دیوار برسد و از او فاصله بگیرد.