نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دیوار و در آلوده به خون جگرم کرد

هجران تو شرمنده دیوار و درم کرد

از لذت زخم آن مژه محرومی ما خواست

زان پیش که شمشیر زند بی خبرم کرد

از عکس رخت در نظرم اشک به خون شد

آسوده ز آمیزش لخت جگرم کرد

پروانه صفت سوختم و شمع ندیدم

خون در تن من شعلگی بال و پرم کرد

امروز جفای تو زاندازه برون ست

تأثیر دگر دشمن آه سحرم کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و رنج ناشی از جدایی و عشق ناکام است. شاعر از دیوار و در که به خون آلوده شده‌اند، سخن می‌گوید تا حس عمیق غم و اندوه خود را بیان کند. یادآوری مژگان محبوب به زخم‌های عمیق روحی او اشاره دارد و او نمی‌تواند از تاثیر جدایی و غم فرار کند. تصویرگری اشک‌ها و شعلگی خون در بدنش نشانه‌های عمیق این عشق سوزان است که او را به حالت سوختن درآورده است. همچنین، احساس بغض و جفای طرف مقابل باعث شده تا شاعری احساس کند که دردش غیرقابل تحمل شده است.