شمارهٔ ۳۰ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دیوار و در آلوده به خون جگرم کرد
هجران تو شرمنده دیوار و درم کرد
از لذت زخم آن مژه محرومی ما خواست
زان پیش که شمشیر زند بی خبرم کرد
از عکس رخت در نظرم اشک به خون شد
آسوده ز آمیزش لخت جگرم کرد
پروانه صفت سوختم و شمع ندیدم
خون در تن من شعلگی بال و پرم کرد
امروز جفای تو زاندازه برون ست
تأثیر دگر دشمن آه سحرم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره درد و رنج ناشی از جدایی و عشق ناکام است. شاعر از دیوار و در که به خون آلوده شدهاند، سخن میگوید تا حس عمیق غم و اندوه خود را بیان کند. یادآوری مژگان محبوب به زخمهای عمیق روحی او اشاره دارد و او نمیتواند از تاثیر جدایی و غم فرار کند. تصویرگری اشکها و شعلگی خون در بدنش نشانههای عمیق این عشق سوزان است که او را به حالت سوختن درآورده است. همچنین، احساس بغض و جفای طرف مقابل باعث شده تا شاعری احساس کند که دردش غیرقابل تحمل شده است.