شمارهٔ ۳۱ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به موضوع عشق و دلتنگی پرداخته و از درد فراق و بی‌رحمی زمانه می‌گوید. شاعر از یاری می‌گوید که دیگر محبتش را پنهان کرده و پس از دو روز، بی‌مهری می‌کند. او به احساس شکست و ناراحتی پس از مرگ خود اشاره می‌کند و حسرتی دارد که در دلش سوزی باقی نمی‌ماند. همچنین، از عشق و جذبه‌ای که او را به سمت معشوق کشانده، سخن می‌گوید و می‌نالد که در آستان عشق، دیگر مکانی برای روح شهیدان وجود ندارد. گویی تمامی زیبایی‌ها و عطرها در باغ عشق به سر رفته و انتظار عشق را به سرگشتگی و خاکی شدن منجر کرده است.