شمارهٔ ۱۸ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نشود شاد دل از وعده وصل تو مگر
داند این را که به این وعده وفا نتوان کرد
ترک آرایش آن طرّه مکن کاندر وی
جز دل من گرهی هست که وا نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که نمی‌توان به وعده وصال محبوب دل شاد داشت، زیرا وفای به این وعده ممکن نیست. همچنین از محبوب می‌خواهد که از آرایش موی خود دست برندارد، چرا که تنها دل او به این زیبایی گره خورده و نمی‌توان آن را باز کرد. در واقع، این ابیات نارضایتی و ناامیدی شاعر را از روابط عاطفی و وابستگی عمیقش به محبوب نشان می‌دهد.