شمارهٔ ۲۲ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اشاره به حضور گرم و صمیمی میردمرد (شخصیتی مهم) در خانه‌های مردم می‌پردازد و این موضوع را با اهمیت وجود او در خانه خود مقایسه می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگر در خانه خود هم گرما و صمیمیت وجود داشته باشد، باز هم اهمیتی ندارد چرا که آرزویی جز گرمی و محبت از او ندارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که مانند آفتاب، وجود او باید درریزد و گرما و روشنایی‌اش بیشتر از هر جایی در خانه‌اش احساس شود.