شمارهٔ ۳۷ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
اهل دنیا سخت نا اهلند گفتم ترکشان
چند دلجویی کنم با خلق و بدخویی کشم
گرچه شیر نیست دنیا نیست نزد همتم
آن قدر شیرین که از بهرش ترش رویی کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر ناامیدی شاعر از دنیای مادی و انسان‌هاست. او می‌گوید که تلاش برای دلجویی از دیگران بی‌فایده است و به خاطر زشت‌خویی و نادرستی آنها، خود را از آنها دور می‌کند. هرچند دنیا و لذت‌هایش شیرین به نظر می‌رسند، اما او ترجیح می‌دهد از این شیرینی دوری کند و با سختی‌ها و تلخی‌ها روبرو شود.