شمارهٔ ۴۰ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
زین نمی رنجم که بازم از مقابل رفته ای
برده اند از کف دلت را از پی دل رفته ای
گرچه دادی دین و دل زودست امید وصال
راه عشقت این هنوز از وی دو منزل رفته ای
رفتی و غایب نشد یک دم خیالت از نظر
بیشتر می بینمت تا از مقابل رفته ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید و به طرفش می‌گوید که همچنان با رفتنش در دل او باقی مانده و خیال او از دلش بیرون نرفته است. او احساس می‌کند که حتی با فاصله‌ای که ایجاد شده، هنوز هم بیشتر او را می‌بیند و دلش به یاد او می‌تپد. این نشان‌دهنده قدرت عشق و یادآوری خاطرات است، حتی زمانی که معشوق به دور است.