شمارهٔ ۴۶ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل ها اسیر کرد و گره بر جبین نزد
کس راه دل به خوبی این نازنین نزد
دل جان سپرد پیش تو آزار خود مکن
بر شمع کشته کس به عبث آستین نزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسی عمیق و آسیب‌پذیری عشق اشاره دارد. شاعر به ناز و دل‌ربایی معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که دل‌ها به او اسیر شده‌اند. او از معشوق می‌خواهد که بیش از این دل را آزار ندهد، زیرا دل‌ها مانند شمعی هستند که در آتش عشق سوخته‌اند و دیگر نباید مورد بی‌مهری قرار گیرند.