شمارهٔ ۱۰۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از آرزوها و ناامیدی‌های خود سخن می‌گوید. او می‌خواهد به سامان رساند نه تنها خواسته‌های دیگران را بلکه نابسامانی‌های خود را نیز. همچنین، او به عشق و دلبستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند و می‌خواهد که دل‌های پریشان را جمع کند.