شمارهٔ ۱۰۷ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برده هوا سوی سماکت به سمک
روخواهی کرد سوی پستی بی شک
البته بود مسکن خاک آخر خاک
گر فی المثلش باد رساند به فلک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از یک شاعر اشاره به تمایل انسان به آسمان و بلندی‌ها دارد، اما در عین حال یادآوری می‌کند که در نهایت، انسان در دنیای مادی و خاکی زندگی می‌کند. اگرچه ممکن است به اوج‌ها و بلندی‌ها دست یابد، همچنان ریشه در خاک و محدودیت‌های خود دارد.