شمارهٔ ۱۱۷ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و رنجی که در زندگی تجربه کرده صحبت می‌کند. او به تنهایی و ناامیدی‌اش اشاره دارد و می‌گوید با وجود اینکه در جستجوی خوشبختی بوده، باز هم به سرنوشت ناخوشایندی دچار شده است. احساس فقدان و غم ناشی از تجربه‌های تلخ او را احاطه کرده است.