شمارهٔ ۹۰ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دلگیری و غم ناشی از جدایی از معشوق است. شاعر به محبوب خود اشاره می‌کند که چگونه غم و فراق عمرش را می‌گذراند و احساس می‌کند وقتی او را از دیده دور می‌بیند، دلش می‌شکند. او به شکستن آینه اشاره می‌کند که نماد شکستن ارتباط و دیدار است.