رباعی شمارهٔ ۴۲ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق آمد و گردِ فتنه بر جانم بیخت
عقلم شد و هوش رفت و دانش بگریخت
زین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت
جز دیده که هر چه داشت بر پایم ریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان خود سخن می‌گوید. عشق باعث شده که عقل و هوش او از دست برود و در نتیجه هیچ دوستی نتوانسته به او کمک کند. تنها چشمان او هستند که همه احساسات و زیبایی‌ها را به نمایش می‌گذارند.