نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۶۷۰ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل، ز شرابِ جهل مستی تا کِی؟

و ای نیست‌شونده، لافِ هستی تا کِی؟

گر غرقهٔ بَحْرِ غِفْلَت و آز نِه‌ای

تَردامنی و هواپرستی تا کِی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات شاعر به هشدار انسان درباره نادانی و غفلت اشاره دارد. او از دل می‌خواهد که از مستی ناشی از جهل بیدار شود و به واقعیت‌های وجودی آگاه گردد. شاعر به انتقاد از دلبستگی‌ها و هواپرستی می‌پردازد و می‌پرسد که تا کی باید در این حالت غفلت باقی بمانیم. در واقع، او به جستجوی حقیقت و آگاهی دعوت می‌کند.