شمارهٔ ۱۲۵ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو سیف الدوله از سلسال باقی
ریاض احمدی را گشت ساقی
حمیت ساخت با غیرت تحالف
مروت کرد با همت تلاقی
ترقی یافت روح علم از آن پس
که ابدان را نفوس اندر تراقی
رواقی ساخت بهر درس سادات
که افلاطون در او آمد رواقی
بنای طاق این بنیاد عالی
فلک را خسته کرد از جفت و طاقی
بروبد ساحتش با زلف و مژگان
بت خرگاهی و ترک و ثاقی
در او خوانند شاهان حجازی
سرود حق بآهنگ عراقی
کرامت کرد سیف الدوله الحق
بگوهر بخشی و شیرین مذاقی
تو گوئی زهر جهل و مارکین را
دمش تریاق و فضلش گشته راقی
عدیلش باشد اندر ملک نایاب
بدیلش نادر است و اتفاقی
قدر بادش به هر اندیشه یاور
خدا بادش ز هر مکروه واقی
وقاه الله من شرالدواهی
سقاه الله من کاس دهاقی
بروز فتح این مکتب بتاریخ
امیری زد رقم خیرات باقی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره سیف‌الدوله، یکی از شخصیت‌های برجسته تاریخی، و تأثیرات مثبت او در دین و علم می‌باشد. شاعر با اشاره به تلاش‌های سیف‌الدوله در ایجاد مراکز علمی و فرهنگی، از جمله رواقی برای آموزش سادات و تشویق به علم‌آموزی، به مدح او می‌پردازد. همچنین از صفات نیکو، غیرت، همت و کرامت او یاد می‌کند و او را به‌عنوان چنین شخصیتی که در برابر جهل و نادانی ایستاده، توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر ضمن اشاره به فراوانی خیرات و برکات ناشی از کارهای سیف‌الدوله، او را فردی نادر و بی‌بدیل در سرزمین خود معرفی می‌کند.