نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ - ایضا از زبان چین ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

چینیان باک مدارید و دل آسوده شوید

هم به پیروزیتان باد و اقبال نوید

چین بسی لشکری بری و بحری دارد

که بدیشان بتوان داشت دو صد گونه امید

سپه خشکی و دریائی ما هر شب و روز

افکند لرزه باندام همه زرد و سپید

لیک افسوس که این سرو خرامان در باغ

تنش از جنبش این باد بلرزد چون بید

دیرگاهی است که بر کشته ما میتابد

هر سحرگه که ز خاور بدرخشد خورشید

روزگاریست که در ماتم ما مینالد

هر شبانگه که زند زخمه به بربط ناهید

تا که باشد بکف روس ولادیوستک

آنکه دروازه چین است و بشرق است کلید

کره را گوی به دریا فکند رخت شکیب

ژاپنی توپ چو تندر برخروشد جاوید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به پیروزی و شجاعت چینیان اشاره می‌کند و از قدرت لشکرهای آن‌ها در خشکی و دریا سخن می‌گوید. او از احساس ناامیدی و ضعف در برابر این قدرت‌ها سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که با وجود قدرت چینیان، ایران دچار ناراحتی و ماتم است. شاعر همچنین به انتظار برای یک روزنو و تغییرات مثبت در آینده اشاره کرده و از خشونت و درگیری‌های موجود گلایه می‌کند. شعر به نوعی بیانگر یأس و نگرانی از شرایط موجود و امیدواری به فردایی بهتر است.