شمارهٔ ۴ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
انگشتر التفاتی ایدوست رسید
ایزد نکند از تو مرا قطع امید
انگشت رضا به چشم و جانم بنهاد
در حلقه بندگی شدم چون خورشید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف حالتی روحانی و ارتباط با خداوند اشاره دارد. شاعر از دریافت انگشتر التفاتی صحبت میکند که نماد توجه و محبت الهی است. او از خداوند انتظار دارد که امیدش را قطع نکند و با اشاره به انگشت رضا، به حالت تسلیم و بندگی خود در برابر خداوند اشاره میکند، به گونهای که احساس میکند درخشان و مانند خورشید است.