نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

انگشتر التفاتی ایدوست رسید

ایزد نکند از تو مرا قطع امید

انگشت رضا به چشم و جانم بنهاد

در حلقه بندگی شدم چون خورشید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف حالتی روحانی و ارتباط با خداوند اشاره دارد. شاعر از دریافت انگشتر التفاتی صحبت می‌کند که نماد توجه و محبت الهی است. او از خداوند انتظار دارد که امیدش را قطع نکند و با اشاره به انگشت رضا، به حالت تسلیم و بندگی خود در برابر خداوند اشاره می‌کند، به گونه‌ای که احساس می‌کند درخشان و مانند خورشید است.