شمارهٔ ۴۲ - نرگس ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در باغ سحر نرگس چشمانش را باز کرد و نگاهش به دنبال هم چشمی بود. من هم از خشم او به خود آمدم و خود را از محل دور کردم.