نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ - سیب ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای قد تو در گلشن جان نخل امید

خطت چو بنفشه ای که در باغ دمید

دادم بحضور تو به صد روسیهی

سیبی که چو رخسار تو سرخ است و سفید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی طبیعت و معشوق اشاره دارد. شاعر قد بلند معشوق را به نخل امید تشبیه کرده و خط او را به بنفشه‌ای که در باغ شکفته تشبیه می‌کند. او با علاقه و محبت، سیبی را به معشوق تقدیم می‌کند که رنگش مشابه به چهره او است؛ سرخ و سفید. در کل، احساس عشق و زیبایی در این ابیات موج می‌زند.