قصاید — دیوان اشعار عمعق بخاری
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۴ - قصیده ناتمام التزام مور و موی — اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد
- شمارهٔ ۲ - قصیده — عنان همت مخلوق اگر به دست قضاست
- شمارهٔ ۳ - در مدح شمس الملک — خوشا باد سحرگاهی، که بر گلشن گذر دارد
- شمارهٔ ۶ - در مدح نصر بن ابراهیم — سپیده دم، چو از گردون نهان شد گوهرین پیکر
- شمارهٔ ۷ - در مدح خاقان ملک خضر — نسیم زلف آن سیمین صنوبر
- شمارهٔ ۱ - در مدح شمس‌الملک نصر — نماز شام، چو پنهان شد آتش اندر آب
- شمارهٔ ۸ - در مدح نصیر الدوله ناصرالدین ابوالحسن نصر — خیز، ای بت بهشتی، آن جام می بیار
- شمارهٔ ۵ - در مدح نصیرالدوله نصر — الا یا مشعبد شمال معنبر
- شمارهٔ ۹ - قصیدهٔ ناتمام در مدح ملک تاج الملوک محمود — وقت گل سوری، خیز ای نگار
- شمارهٔ ۱۰ - در نکوهش اغل نام — ای آفتاب ملک، رهی خفته بود دوش
- شمارهٔ ۱۱ - تغزل — دوش آن صنم سنگدل سیم بنا گوش
- شمارهٔ ۱۶ - قصیده ناتمام در مدح الب ارسلان — به گردون برین بر شد، ز فخر این ملکت ایران
- شمارهٔ ۱۲ - در نکوهش اغل نام — دهانت، ای اغل، گنده ریش، گنده بغل
- شمارهٔ ۱۳ - در مدح شمس الملک — رسول بخت به من بنده دوش داد پیام
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمظفر ابراهیم — مست و شادان در آمد از در تیم
- شمارهٔ ۱۵ - در مدح نصر — خیال آن صنم سرو قد سیم ذقن
- شمارهٔ ۱۸ - قصیده ناتمام در مدح شمس المک ناصر الدین نصر — ای نگار، از بس که اندر دلبری دستان کنی
- شمارهٔ ۱۷ - در مدح کمال الدین محمود — زهی دولت! زهی ملکت! زهی همت! زهی سلطان!